Suszenie tarcicy w suszarni

//Suszenie tarcicy w suszarni

Proces suszenia tarcicy może przebiegać w sposób naturalny lub sztuczny. Suszenie naturalne polega na sztaplowaniu tarcicy w odpowiednich warunkach atmosferycznych. Sztuczne metody suszenia polegają na poddaniu drewna działaniu ciepła wygenerowanego przez urządzenia techniczne (suszarki). Wskutek tego oddziaływania następuje odparowanie wody zawartej w materiale drzewnym i odprowadzenie jej poza suszarkę.

Użycie suszarni pozwala na osiągnięcie znacznie mniejszej wilgotności tarcicy niż sztaplowanie. Sztaplowanie pozwala na uzyskanie ok. 18-20 proc. zawartości wilgoci. W suszarni drewno można wysuszyć, obniżając poziom zawartości wody do około 8-10 proc.

Wilgotność drewna a jego zastosowanie

W zależności od przeznaczenia materiału drzewnego, używa się drewna o różnej wilgotności. I tak:

  • 6-10 proc. – elementy drewniane wewnątrz pomieszczeń (meble, podłogi ściany, drzwi wewnętrzne, schody), niemające styczności z powietrzem zewnętrznym,
  • 10-15 proc. – elementy będące w ciągłym kontakcie z powietrzem na zewnątrz (drzwi wejściowe, ramy okienne, okiennice, profile okienne),
  • 15-18 proc. – materiał drzewny do zastosowań ciesielskich (np. więźba dachowa).

Warto zaznaczyć, że w momencie ścięcia drzewo posiada około 35-procentową wilgotność (ale często jest ona znacznie większa). Dlatego suszenie tarcicy jest jedną z najważniejszych czynności w procesie uzyskiwania drewna o właściwościach użytkowych.

Idealna suszarka do tarcicy i jej właściwości

Suszenie drewna to najbardziej energochłonna i zajmująca najwięcej czasu faza jego obróbki. Duże ilości energii są zużywane na podtrzymanie wysokiej temperatury wewnątrz komory suszenia, jednocześnie dochodzi do utraty dużych ilości energii przez konieczność oddawania wilgotnego powietrza do atmosfery.

https://consultor-drewno.pl/cennik/Dlatego wciąż dąży się do usprawnienia technologii suszenia drewna. W dążeniach tych zakłada się, że idealna suszarka posiada następujące właściwości:

  • czas suszenia jest krótki,
  • suszone drewno nie ulega niekorzystnym zmianom (odkształcenia, pęknięcia),
  • wilgotność w obrębie pojedynczego elementu jest jednakowa w każdym punkcie i posiada pożądaną wartość,
  • urządzenie jest w pełni zautomatyzowane.

Bliska takiemu ideałowi jest suszarka podciśnieniowo-dielektryczna. Natomiast jest to urządzenie bardzo drogie, zarówno w produkcji, jak i eksploatacji, dlatego najpowszechniej wykorzystywane są suszarki konwekcyjne, wykorzystujące cyrkulujące, ogrzane powietrze.

Konwekcja jako metoda suszenia tarcicy

Konwekcja to zjawisko polegające na ruchu i przekazywaniu energii cieplnej w cieczach i gazach. Suszarnie konwekcyjne są najczęściej wykorzystywane w procesie suszenia tarcicy. Ogrzane powietrze przemieszcza się od źródła ciepła (grzejników-konwektorów) do drewna. Za ruch odpowiedzialna jest różnica w wilgotności względnej i temperaturze powietrza.

Szybkość przepływu jest dodatkowo wspomagana przez wentylatory. Czynnikiem suszącym, czyli odpowiadającym za usunięcie odparowanej z materiału wody poza suszarkę, może tu być powietrze, przegrzana para bądź spaliny.

Metody alternatywne do konwekcyjnych

Jakie metody niekonwekcyjne znajdują zastosowanie w suszarniach? Ogrzanie tarcicy można również uzyskać, stosując promieniowanie cieplne. Za dostarczenie ciepła drewnu odpowiada tu promieniowanie podczerwone.

Jeszcze innym sposobem jest metoda kontaktowa, polegająca na bezpośrednim kontakcie drewna ze źródłem ciepła (np. nagrzana płyta). Wykorzystuje ona zjawisko przewodnictwa cieplnego.

Wykorzystuje się również dielektryczność drewna (nie przewodzi ono prądu). W wyniku umieszczenia go w zmiennym polu polu elektrycznym występuje ruch cząsteczek, powodujący tarcie, wskutek którego wydziela się ciepło.

Najbliższe lata z pewnością przyniosą dalsze zmiany tak w konstrukcji suszarek istniejących, jak i w metodach wykorzystywanych do osuszania tarcicy, gdyż jest to najbardziej zaawansowany technologicznie etap uzyskiwania materiału drzewnego użytkowego.

2017-10-12T13:59:19+00:00